Torenhoge favoriet Van Vleuten trekt haar snelle sokken niet te hoog op

0
10

Ze gaat vanmiddag in het oranje van start, maar daags voor de tijdrit die Annemiek van Vleuten haar derde wereldtitel tijdrijden op rij moet opleveren, traint ze gewoon in haar vertrouwde regenboogtrui.

“Ik mag hem niet zo vaak aan”, verklaart Van Vleuten, die het tricot in wedstrijdverband alleen tijdens races tegen het uurwerk om haar schouders mag hangen. “Maar ik weet hoe mooi het is om hem te dragen. Dat er zo’n speciale trui wordt gemaakt voor kampioenen is een van de mooie dingen van het wielrennen.”

In het voorjaar verkende ze na de Ronde van Yorkshire het WK-parcours met de nationale selectie, zondag reed ze met bondscoach Loes Gunnewijk in de auto het rondje van 30,3 kilometer. Elke bocht, elk klimmetje, elke putdeksel tussen Ripon en Harrogate namen ze door.

Verrassing

Toch kwam Van Vleuten bij de laatste verkenning op de fiets nog voor een verrassing te staan. “Bij dat 14-procentklimmetje…”, puft ze naar begeleider Bart van Gog in de auto, “…zei Loes: ‘Nee, je moet ná de bocht schakelen.’ Dat deed ik nu, maar dat vind ik best wel…euh…laat.”

Van Vleuten is al bijna tweeënhalf jaar ongeslagen op haar specialiteit. De laatste nederlaag op de tijdrit was in april 2017 in het Groningse Leek; sindsdien won ze twaalf krachtmetingen tegen de klok.

Toch laat ze niets aan het toeval over: of het nu gaat om de bandenkeuze, de grootte van haar verzet of de lengte van haar sokken. Van Vleuten lacht haar tanden bloot: “Ik weet dat ik ze morgen niet te ver moet optrekken.”

Sokkengate

De wereldkampioene doelt op de curieuze beelden van een UCI-medewerker, die consciëntieus de maat nam van de sokken van Amy Pieters. “Ik weet dat die regel er is en de ene keer controleren ze dat wat strenger dan de andere keer. Blijkbaar hebben ze er nu een speerpunt van gemaakt.”

Van Vleuten begrijpt wel waar de regel vandaan komt. “Stof is sneller”, stelt ze nuchter. “Vandaar dat iedereen probeert de sokken zo hoog mogelijk op te hijsen. Het ziet er niet uit, maar het is wel sneller.”

De regel is dat een sok maximaal tot de helft van het onderbeen van een renner mag komen. Pieters moest haar sokken van de strenge controleur twee centimeter laten zakken, tot onbegrip en hilariteit van velen. In Belgische media werd ‘sokkengate’ uitgebreid besproken.

Van Vleuten kan er wel om lachen. “Ik snap dat de UCI wil voorkomen dat iedereen met de sok tot zijn knieholte gaat rijden, maar ik denk: waar maak je je druk over? Mijn benen zijn redelijk lang, dus kom maar op met die sokken!”

Hotelraam

Zelf liet ze trouwens de kans lopen om ook op dat nieuwe onderdeel, de gemengde ploegentijdrit, een regenboogtrui te verdienen. Vanuit haar hotelraam schreeuwde ze haar landgenoten naar de wereldtitel.

“Ik vond het heel mooi om te volgen. Hoe de Nederlandse mannen en vrouwen samen hiernaartoe leefden, sprak me heel erg aan. Er zat maar een dag rust tussen en dus was het voor mij sowieso geen optie om er überhaupt over na te denken. Jammer.”

Nu gonst in Yorkshire het gerucht dat de UCI volgend jaar de individuele tijdritten in het eerste weekend en de gemengde tijdrit op woensdag zal programmeren.

“Oh, dat is nieuw voor mij”, reageert Van Vleuten. “Dat zou het heel anders maken. Er wordt veel gesproken over het afschaffen van de ploegentijdrit voor merkenteams, maar dit hoort veel meer bij een wereldkampioenschap. De trots om te rijden voor je land, dat is heel gaaf om te zien.”

Bron: NOS

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

20 − vijf =